Bırak da Seni Bulsun Zaten Bulacak Olan

Yabancı aniden dost olur bazen, dostunda dost kalmayı beceremez.

Şartlar değişir. İnsanlar da değişir.

Sen bile değişirsin hiç fark etmeden.

Oturup kime ne için kızacaksın şimdi, ne oldukları, ne olamadıkları için kızacaksın.

Sen bile bu denli değişmişken hem de.

Belki de yine kendine kızacaksın, daha önce yaptığın gibi.

Geceye saçılmış içinde sıkı sıkıya tuttukların. Bu kez engel olmamışsın, ortada işte tüm kırıkların, altında kalmışsın bu kez yaşanılanın.

Hava kararmış, sende daha karanlık olan ormanına geri dönmüşsün zaten.

Yine de her şeye rağmen orada duruyorsun işte.

Her şeye rağmen varsın, hayattasın, nefestesin, andasın.

Başka bir yol var.

Her şeyin daha güzel olduğu bir ihtimal var.  Gör.

Her şeyin üzerine basıp çık oradan.

Bazen dünya bir yabancının dudaklarına duyman gereken bir şeyi saklar.

Sırf sen onu duy diye değişir düzen.

Sırf sen oraya yaklaş diye uzaklaşır bazıları senden.

Şimdi sırf korktun diye, içinde sana ‘her şey kötü’ diyen fısıltıları duydun diye vaz mı geçeceksin?

Korku iyidir, seni hayatta tutar. Ama olacak olandan bu kadar korkma. Korktuğunla sınanırsın, geçmişi hatırla…

Bırak da seni bulsun zaten bulacak olan.

Bırak da değişim bir çatlak bulup sızsın bedeninden, 

Yayılsın en içine, sevgiyle…

Sevgiyle kal.

Leave a Reply

Your email address will not be published.